Biskut Mayat

Ari ni aku terlepas nak menghadiri jamuan kat tempat keja aku...suma ni gara-gara aku terlajak tido la ni. Kol 3.45 petang tadi baru aku terjaga...so kalo aku gi pun kemungkinan aku kena gigit meja memang besar. Yela, jamuan mula kol 12 tengah ari...jadi kemungkinan makanan yang berbaki sangat la tipis. Tambahan plak, geng - geng keja aku ni memang sumanya terkenal ngan tabiat kuat melantak...huhu. Last -last skali aku hanya makan biskut mayat celup ngan ayaq kosong ja kat umah...nak masak nasik aku malas. Orang tua aku plak keja...adik aku pun sama. Padan muka aku kan? Huhu...

Kembali Ke Sekolah

Abis keja pagi tadi aku terus balik umah...on the way nak balik tu aku ada melalui sebuah skolah. Tiba-tiba ada sorang budak ni tahan aku di tengah jalan sambil nangis...aku pun apa lagi, brek menyakar la jawabnya. Kalo tak mampos budak tu kena langgar...kalo dia tak mampos mungkin aku plak yang bakal mampos. Mmm...apa kejadah la budak ni berkelakuan bangang cam ni? Kalo nak bunuh diri pun cari la orang lain suruh langgar...jangan la libatkan aku. Huhu...akhirnya aku tau sebab apa budak tu tahan aku di tengah jalan. Rupa-rupanya dia lari dari skolah...dia tahan aku sebab nak tumpang aku balik umah. Haha...lucu tol!!! Tiba-tiba ja aku teringat kali pertama aku gi skolah dulu...rasa cam baru semalam ja aku melangkah kaki ke skolah. Cepat tol masa berlalu...dah besar dah aku rupanya eh? Cam tak percaya ja...haha.

Workaholic

Sejak malam tahun baru ari tu sampai la malam ni aku still dok keja lagi...maknanya aku dah keja lebih 48 jam dah. Dan malam ni aku cuba tuk menghabiskan lagi sisa-sisa yang tinggal tuk melengkapkan 60 jam waktu keja aku...huhu. Ni kira okey lagi la...aku penah keja sampai 84 jam, lebih pada tu aku tak penah try lagi la. Maybe di masa depan kot? Nak gak aku try pecahkan rekod peribadi aku ni...nak tengok apa jadi. Huhu...so kepada rakan-rakan sekerja aku, sila la suruh aku ganti lagi supaya aku cepat sikit mati. Sekian, trima kasih.

Jurnal Hati Luka - Nota 6



29 Disember 2007 :

Gelak tawanya merupakan irama yang terindah yang pernah aku dengar dalam hidup ini...

-2.13 a.m-

Masa

Masa memang tak penah menunggu sesapa...aku merasakan sumanya seakan-akan baru saja berlaku semalam. Oleh itu, aku terpaksa akur akan hakikat ini...

Slamat Pengantin Baru Sahabat

18 Disember ari tu aku berkesempatan ke majlis perkahwinan sahabat aku time blaja kat UiTM dulu ni iaitu Edy...huhu. Rasa cam tak percaya ja yang Edy dah kawen...cepat tol masa berlalu. Betol la apa yang orang katakan, masa tak penah menunggu kita...cuma kita ja yang sentiasa menunggu tanpa wat apa-apa. Hehe...apa-apa pun Slamat Pengantin Baru Edy!!! Semoga berkekalan hingga ke akhir hayat...AMIN.

Saudara Edy dan juga pasangannya saudari Izah

Sekumpulan anak teruna yang masih membujang

Masing-masing amik berkat dari Edy ngan harapan dapat la kawen cepat

Tiga dara pingitan

Nampak sangat Edy dah kurus...buktinya kain sampingnya nak terlondeh

Pameran Katil Seduniya








Ni la gara-gara malas kemas bilik punya pasal...abis suma kena usung katil wak kuaq. Kadang-kadang aku kesian gak kat budak-budak ni...tapi bila pikir-pikir balik elok gak suma ni. Ye la sekurang-kurangnya leh la gak mendidik mereka suma ni jadi lebih berdisiplin dalam idop...hehe. Nasib baik la zaman aku blaja dulu tak kena cam ni...huhu.
 

Design in CSS by TemplateWorld and sponsored by SmashingMagazine
Blogger Template created by Deluxe Templates